De Atlantische oceaan met de Middellandse Zee verbinden... door een kanaal? De Romeinen hadden er over nagedacht, en daarna Karel de Grote, Frans I, Hendrik IV. Het voordeel? Een omweg via Gibraltar en zijn piraten vermijden, wat daarbij ook nog eens een langere route voor het goederenvervoer was. Een ongekend concept, een reusachtig bouwproject, uitgevoerd door de Biterrois Pierre-Paul Riquet onder Lodewijk XIV. Een esthetisch, waterbouwkundig kunstwerk nagelaten aan Languedoc en het nageslacht.

Waarom slaagde Paul Riquet, daar waar alle anderen gefaald hadden? Want hij had een oplossing gevonden voor het grootste probleem: het kanaal van voldoende water voorzien. Hij vond deze in de Montagne Noire, tussen Carcassonne en Castelnaudary, waar het veel regent er veel en dan ook tal van beken en rivieren zijn. Hij sloeg dit water op in een stuwmeer bij Saint Ferréol, vanwaar het water via een geul zou worden geleid naar de waterscheiding bij Naurouze: op dit punt zou het water dan op natuurlijke wijze naar het westen (Atlantische Oceaan), dan wel naar het oosten (Middellandse Zee) stromen.

Geschiedenis voor dummies 

1609: geboorte van Pierre-Paul Riquet, in Béziers

1666: met de ondertekening van het Koninklijk Besluit, heeft Pierre-Paul Riquet de bouwvergunning voor het Kanaal gekregen. 1ste steen gelegd voor de haven van Sète, waar het Kanaal uit moest komen.

1666: Louis XIV ondertekent het Koninklijk Besluit voor de bouw van het Kanaal.

1680: 6 maanden voordat de bouw van het kanaal ten einde komt, overlijdt Paul Riquet in Toulouse.

1681: Op 24 mei wordt het Koninklijk Kanaal van de Languedoc (het mediterrane gedeelte van het "Kanaal van de twee zeeën" gewild door Lodewijk XIV) officieel groots geopend.

Canal du Midi in cijfers 

Lengte: 240 km, tussen Toulouse en Sète

Breedte: van 20 tot 24 m

Diepte: gemiddeld 2 m

Kunstwerken: 63 sluizen, en 350 bruggen, overlaten, sluiskolken enz.

Beplanting: 42 000 bomen zijn er in de 19de eeuw geplant langs het Kanaal tussen Toulouse en Sète

Personeel op het bouwproject: 11 400 mannen en 600 vrouwen

Verlenging: tot de Atlantische Oceaan, tussen Toulouse en Bordeaux, over 193 km via het zijkanaal langs de Garonne (1856).

Duur van de werkzaamheden: 14 jaar (1667-1681).

Frequentie: ongeveer 8 000 boten gaan jaarlijks door de sluizentrap van Fonseranes in Béziers, van april tot eind oktober